13-08-03

why, God why

don't they tell me why
don't they explain what I'm doing wrong
don't they show me how to do it right
 
don't they speak in stead of run away
 
fear.. hope not
anger... think not
lack of intrest.. do know
other reasons...  wel, unless it changes I'll never know now will I...
 
If it where only one time
one person
one occasion..
I could live with it...
 
but time after time after time....
 
I'm sick of it all
 
ja, kweet.. weer is een depri-tekst...
weer frustratie... weer onbegrip
maar mensen doen mottig.. onduidelijk, onlogisch tegen me, naar me toe...
 
Geen kans er over te praten...
aanvaarden dan dus maar...
maar ik kan het echt niet meer lang...
 
neen, ik kan je vriend niet zijn maar ik heb geen zin er over te praten
neen ik ben niet kwaad, ik heb plaats nodig om te denken
neen je kan die job niet krijgen, niet omdat je niet de beste was maar gewoon omdat het niet kan, ze hebben liever die tweede
neen ik wil het gevoel geen kans geven want ik kan het niet veranderen...

 
zo komen we nergens....
 
dus geef ik het maar op
 
ik blijf doen als ik doe, zijn wie ik ben, denken als ik denk
 
bedenk je je... laat me iets weten...
 
 
ik stop met me zorgen maken, wat ik ook doe heeft geen zin dus...
 
bye bye

ps... 
 
Love is not the goal... but it would be nice to love you
friendship is great, but what we have is more...
if only you'd stop telling yourself it is not you'd see that too...
if only... *sigh*

19:12 Gepost door The_Gemini | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

12-08-03

new virus !!

But I love a challenge...
 
en dat kreeg ik gisteren wel moet ik zeggen...
Ik heb, voor het eerst sinds lang, onverwacht een virusje gekregen...
 
Ziet U, beste lezer, ik werk sinds een jaar of zo met linux en daar bestaan geen virussen voor...
Maar, voor bepaalde toepassingen en gebruiksgemak van anderen (jaja, kweet, luiheid, maar who carez) ben ik nog steeds in het bezit van windoz ook...
Af en toe gooi ik er wel eens een virusje op om te kijken hoe ze werken en hoe ik ze er kan afkrijgen weer (je kan maar bijleren hé) maar gisteren, wel, it took me by surprise...
 
Opeens explorer down, system down, processorgebruik naar veeeel te hoge waarden...
en dan een paar processen die ik niet echt verwachtte... msblast bvb...
 
Linux online en zoeken maar dus...
vond de toepassing (eindelijk)
killed it
msconfig
regedit
 
and still tha problem...
cool virus
 
surfed around...
en dan... symantec told me how to do it... 
 

http://securityresponse.symantec.com/avcenter/venc/data/w...

ben je niet echt computerminded... go get help...
het virus valt een aantal servers aan met jouw pc (onder andere) dus... niet zo leuk ;o)
 
hoop dat deze (voor de verandering eens iets technischer) post bruikbaar blijkt...


15:06 Gepost door The_Gemini | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-08-03

Dit weekend

Ik had een vreemd weekend
Ik had een leuk weekend
Ik had een verrassend weekend...  maar eentje met zo veel vragen...
 
Ik ga niet in detaill treden... daar heeft niemand baat bij maar...
Het gaat hier wederom weer over hezelfde onderwerp vrees ik...
De eeuwige vraag waarom mensen niet eens open kunnen zijn
waarom mensen gevoelens weg blijven duwen
waarom mensen bang zijn zich eens over te geven aan iets waarvan ze weten dat het goed zou zijn...
 
 
Ook ik heb tegenstrijdige gevoelens...
ik wil het wel maar soms ben ik bang het te willen
ik hoop het wel maar ik ben ook bang voor wat er komt...
 
maar als je weet dat de vriendschap niet kapot gaat... omdat die toch te sterk is
als je weet dat elk moment samen zalig is, leuk is, gezellig is
als je weet dat je het met elkaar kan vinden... elkaar kan doen lachen, stralen, dromen...
als je weet dat je elkaar kan vertrouwen, elkaar de vrijheid kan en wil geven die er moet zijn...
 
wat is er dan te verliezen?
 
of is er toch een duistere muur?
 
wel ja... aan de andere kant...  de vriendschap is en blijft...
maar ook de hunkering
maar ik koester ze wel ,geniet er van, wat er ook gebeurt...
en blijf dat doen

15:50 Gepost door The_Gemini | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-08-03

spoken die niet willen verdwijnen...

Soms zijn er herinneringen die verdwijnen, hoe graag je ze ook wil behouden...
Het gevoel bij je eerste kus, de geur van de tuin bij je opa , de blik in de ogen van je moeder als ze je zag afstuderen...
En dan zijn er van die herinneringen die, hoe graag je dat ook wil, maar niet uit je kop willen verdwijnen, gedachten die je maar niet kan verdringen...
 
Ik heb soms het idee dat ik die van mezelf soms nodig heb... als een soort waarschuwing van... let op, doe het niet zo fout... of, zo moet het niet...
Een soort onconfortabele bagage die je met je meedraagt.
Ik denk dat je, als je echt moet, je die spoken kan wegdrijven... maar of dat ook het beste is...?
 
Het zou betekenen dat je een deel van je emoties moet opgeven... een deel van wat jou maakt wat je bent...
Het feit dat je er mee bezig bent betekent dat het nog niet is verwerkt... dat je nog niet klaar bent dat deel af te sluiten...
 
eens je dat aanvaard dan zal je vergeten denk ik...
eens je weet waarom het je blijft achtervolgen stopt het ook...
 
denk ik ;o)
hoop ik ;o)

15:41 Gepost door The_Gemini | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-08-03

interactief....?

Een schrijver is verbonden met zijn lezers... want daarvoor schrijf je toch?
ook al is er maar 1 lezer en is die de schrijver zelf...
 
Dus heb ik een vraag aan wie dit leest...
stel een vraag, doe een voorstel, breng een onderwerp aan...
geef me iets om over na te denken, over te schrijven...
iets wat je van, over of door me wil weten... iets wat je grappig lijkt, iets wat je je afvraagt...
U bepaalt het zelf...
 
greetz
 
The Gemini...
 
ps, wat je vraagt zal ik ook schrijven... als toekomtstige logs...

21:29 Gepost door The_Gemini | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-08-03

als het niet mag zijn

Moet je dan gewoon opgeven?
als alles en iedereen je tegenwerkt...
ga je dan maar weg?
 
Soms gaan dingen fout.. lopen dingen niet zoals je wilt..
maar soms loopt ook eens alles fout..
en sta je als een soort toeschouwer de chaos te bekijken...
hopend dat er iets zal blijven staan...
 
ja, kweet, depri tekstje... maar als je er niet tegen kan... lees het dan niet ;o)
Ik ben een gevoelsmens... die te logisch denkt...
ik ben een mens van rede... die zijn hart niet zwijgen laat...
en daar wringt het schoentje soms...
ik heb het moeilijk te luisteren naar excuses als ze druisen tegen al waar ik in geloof
ik heb het moeilijk met een uitleg als ik weet dat het anders beter kan...
ik zie de weg maar hoe overtuig je mensen van je gelijk... als ze je de kans niet geven willen
 
Frustratie, wanhoop soms... maar ook het geloof dat ik gelijk heb...
de hoop dat ik kan blijven die ik ben... vechtend tegen angst en onrecht
in mijn job, leven en hart...
 
onbegrijpend dat mensen dingen doen waarvan ze weten dat het fout is...
ongerust dat ze ongelukkig zijn
gefrustreerd omdat zij die anders denken...
niet naar rede luisteren, niet het risico willen, durven nemen
uit angst voor wat vernieuwing brengen kan.
 
dromen over wat ooit komen kan
hopen op iets wat lukt
om te tonen dat het ook eens goed kan gaan...
en blind zijn voor de rest....

13:31 Gepost door The_Gemini | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-08-03

Kites dancing in my hands

Zondag was het weer eens vliegerfestival in het mondaine badstadje Knokke.
De temperatuur van iets over de 30°C, een zachte tot matige bries uit het noorden, het grootste deel van het strand ingenomen door bakkende sardientjes in veel te fleurige bikini's...
Kortom, het was een prachtdag.
 
Ik zocht me een plekje op het strand... iets meer zeewaarts dan de grote massa vliegers die al de lucht omtoverden tot een schilderij van vormen en kleuren... en begon wat te spelen.
De klanken van Depeche Mode klonken over het geruis van de golven.. De zon straalde in mijn gezicht, op mijn glimlach...
 
en ik haalde mijn prophecy boven... (hij staat op de bijgevoegde foto :o)
Een prophecy moet je je indenken als een 2.8M grote vlieger die, als gevlogen door iemand die er iets van kan, als een soort droom traag en beheerst door de lucht zweeft.
Na enige minuutjes om even, na een jaar niet echt goed te hebben gevlogen, het gevoel terug te krijgen begon ik wat tricks te proberen...
Traag zweefde mijn prophecy boven de grond, vlak draaiend, of zwevend in een "fade". Voor velen onder U kan ik me indenken dat het moeilijk voor te stellen is maar... kijk even de site van http://www.prismkites.com na en zoek de video's op voor meer uitleg :o)
 
Om kort te gaan... mijn vlieger danste op de muziek die ik hoorde...
Een paar argeloze toeristjes die keken bleven mijn balet onopgemerkt en eerlijk gezegd heb ik dat liever zo. Ik vlieger voor mezelf, omdat ik het ontspannend vind (al spreken mijn spieren dat vandaag nogal serieus tegen), niet omdat ik een show wil geven... dat kwam later ;o).
 
Ik sta even er even stil bij dat ik eigenlijk wel compagnie mis... en sms iemand dierbaar..  gewoon een glimlach delen met haar ;o) brengt er ook eentje op mijn gezicht weer en de wetenschap dat ik dit ooit met haar deel maakt me vrolijk weer...
 
Een jongentje die ik nog kende van vroeger in de winkel kwam me om wat les schooien dus hielp ik hem met een trukje... me verbazend over de mogelijkheden van zijn vliegertje... (een model dat ik slechts enkel de laatste maand van mijn winkelierschap leerde kennen en nooit echt testte)  En het voelde wel leuk...  Heel even was ik trug Pieter van de vliegerwinkel :o))
 
Maar de drang naar meer kwam boven en ik ging terug naar mijn vliegerzak.  Een prophecy is een zalige vlieger om op lange lijnen mee te vliegeren maar het naderen van de zee maakte dat erg moeilijk.  Naar de revolution dan maar...
Dit is iets speciaals :o)  /-/    zo ziet het er ongeveer uit en het vliegt op een manier die je met geen enkele andere vlieger kan vergelijken... je kan hem namelijk laten stoppen, achteruitvliegen..  het is het toppunt van controle...
 
De mensen die me kennen zullen niet verbaasd zijn maar... toen ging ik wat mensen pesten...
Het is niet voor niets vliegerfestival dus... zocht ik me een paar argeloze toeristjes...
ik zit op een kleine 20 meter afstand en breng mijn vlieger (2.4 m hoog) tot vlak naast hun schouder... en tik die zachtjes aan... waarop ik de vlieger weer tot boven hun hoofd breng en wegvlieg...  I know, the oldest trick in the book maar...  met een vlieger komt er toch enige originaliteit bij zou ik zeggen ;o)
 
Na ook nog een paar hoedjes te hebben gestolen... met een paar kindjes te hebben gespeeld en wat show te hebben gegeven ben ik de rev even beu...
Net op dat moment komen een paar vrienden van me toe met een powerkite...
lets go jumping...
Het gevoel van een 7.2m² vlieger in mijn handen, de trekkracht, de lift... de smile op mijn gezicht als ik na lang nog is door het zand gesleurd wordt... het gevoel van de adrenaline in mijn bloed, pompend, ... I love it :o))
 
we springen een paar uur door ... mensen kijken, verbaasd over de kracht van de vlieger, over de bewegingen die we maken, naar onze schreeuwen als we nog is goed de lucht in vliegen...
 
De vermoeidheid slaat toe..
het wordt avond...
 
nagenietend op het strand zitten we wat te praten... spelen met een diabolo, met wat andere jongleerspeeltjes... 
 
De dag is voorbij...
 
till next year... ;o)
 


16:20 Gepost door The_Gemini | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |